PRZEZ MARYJĘ DO JEZUSA


Różaniec

W miesiącu październiku wierni z całego świata zanoszą do Boga przez ręce Maryi modlitwę różańcową. Jest ona odmawiana we wszystkich kościołach i kaplicach, często także w pobliżu przydrożnych krzyży czy figur Matki Bożej.

Różaniec towarzyszy nam przez całe życie. Uczą się go najmłodsze dzieci, odmawiają dorośli, a ci, którzy już odeszli z tego świata bardzo często trzymają go w skostniałych dłoniach.

Każdego z nas prosi Matka Boża: Odmawiajcie różaniec! Odmawiajcie codziennie różaniec! Różaniec to wieniec (wianek) z róż. Różą jest każde Zdrowaś Maryjo. Jest w różańcu jeszcze modlitwa Ojcze nasz i modlitwa Chwała Ojcu. Nasi rodzice uczyli nas zwracać się do Boga, naszego Ojca w niebie i do Matki Bożej słowami tych właśnie modlitw.

Po każdej tajemnicy różańca, zgodnie z poleceniem, jakie otrzymała trójka dzieci: Łucja, Hiacynta i Franciszek (podczas objawienia Matki Bozęj w Fatimie dnia 13 lipca 1917 roku), dodajemy słowa: O mój Jezu, przebacz nam nasze grzechy, zachowaj nas od ognia piekielnego, zaprowadź wszystkie dusze do nieba i pomóż szczególnie tym, którzy najbardziej potrzebują Twojego miłosierdzia.

Odmawiając różaniec rozważamy tajemnice – wydarzenia z życia Pana Jezusa i Jego Matki, Maryi. Jak powiedział papież Paweł VI: Różaniec jest streszczeniem całej Ewangelii. Przesuwając koraliki różańca przemierzamy stopniowo całą Ewangelię.

Modlitwa różańcowa od najmłodszych lat zajmowała ważne miejsce w życiu duchowym Karola Wojtyły/Jana Pawła II, który często zachęcał ludzi: Kochajcie różaniec święty! Pokochajmy różaniec święty. To modlitwa, która przynosi niezliczone łaski, przemienia ludzkie życie, pomaga rozwiązywać problemy, pokonuje złego ducha, pomaga żyć na co dzień Ewangelią.

Jak paciorki różańca przesuwają się chwile,

nasze smutki, radości i blaski,

a Ty Bogu je zanieś połączone w różaniec,

Święta Panno, Maryjo, pełna łaski.


Maryja Pochodnią Wiary

część III: „Bliskość Matki Chrystusa”

 

Maryja w swoich objawieniach wzywa nas do modlitwy, pokuty i nawrócenia. „We wszystkim co czynić będziecie, czyńcie ofiarę zadośćuczynienia”. Wyrazem ofiary zadośćuczynienia są: walka z własną słabością; cierpliwe znoszenie cierpienia, choroby, bólu; podejmowane przez nas różnego rodzaju wyrzeczenia; sumienne spełnianie obowiązków życia codziennego… „Módlcie się! Odmawiajcie różaniec. Codziennie mówcie różaniec. Niech ludzie modlą się na różańcu” – to, pamiętamy, stały refren objawień maryjnych. Im więcej modlitwy, tym więcej energii życiowych i sił. Wiara i modlitwa to potężne siły, które mogą oddziaływać na historię, zarówno powszechną, jak i historię życia każdego z nas. Przez pełną wiary modlitwę otwieramy codziennie drzwi naszego życia dla Boga, doświadczamy w czasie jej trwania bliskości Boga i Jego miłości, otwieramy się na Boże działanie jak tarcza słonecznika na słońce. Maryja zostawiła na przestrzeni dziejów mnóstwo znaków, objawień i miejsc, przez które przyciąga do Jezusa.

 

Maryja chce, by każdy człowiek zjednoczył się z Bogiem, dlatego do Chrystusa prowadzi i wskazuje na Niego jako dawcę łaski i spełnienie człowieka. Matka Boża jest dla wierzących wzorem dojrzałej wiary i otwarcia na działanie Ducha Świętego. Chrześcijaństwo jest nie do pomyślenia bez Maryi. Wybitny teolog Romano Guardini nazwał chrześcijaństwo „maryjną przestrzenią”, gdyż w bliskim z Nią kontakcie dokonuje się nasze spotkanie z Chrystusem we wspólnocie Kościoła. Przez Maryję prowadzeni jesteśmy do Jezusa.

Istnieje piękna staroruska legenda opowiadająca o męczeńskiej śmierci św. Andrzeja Apostoła i jego wejściu do niebieskiego Królestwa. Opowiada ona, jak ów święty, który za życia był wielkim czcicielem Matki Bożej, umarł ukrzyżowany za wyznawanie wiary w Chrystusa. Wchodząc w poczet zbawionych, pragnął przede wszystkim Ją jak najprędzej spotkać. Nie mogąc znaleźć w niebie Maryi, zniecierpliwiony pyta: „Gdzie Ona jest?” Pada znamienna odpowiedź: „Nie ma Jej tutaj. Ona wciąż jeszcze pozostaje na ziemi, aby ocierać łzy z oczu swych płaczących dzieci”. Maryja, choć Wniebowzięta, wciąż jeszcze pozostaje na ziemi, aby prowadzić nas, swoje dzieci, pewnym szlakiem do Boga.

 

Maryja niesie pomoc. Wie, jak słabymi jesteśmy pielgrzymami, jak często ustajemy w drodze, jak często tracimy z oczu cel naszej drogi, jak łatwo popadamy w zniechęcenie. Dlatego też nie przestaje ciągle wzywać do życia bardziej świętego i wiernego Bogu. Jakże boli wszystko, co w Kościele, w każdym z nas jest przeciwne świętości i łasce powołania. Im więcej niebezpieczeństw, tym bardziej potrzebne jest większe zawierzenie Maryi. Tylko Ona jest zdolna poprowadzić swe dzieci bezbłędnie do celu pielgrzymowania, ponieważ jest Bramą Niebios.

 

Nasza wiara wymaga ciągłego wysiłku i walki, aby mogła się rozwijać, oczyszczać i umacniać. Tak jak Maryja „szła naprzód w pielgrzymce wiary”, podobnie i my nie powinniśmy nigdy przestać iść naprzód w pielgrzymce wiary. Nie powinniśmy przestawać zwracać swego spojrzenia na wiarę Maryi. Zapraszajmy Ją często do naszych osobistych planów i wysiłków, ufając Jej macierzyńskiej trosce. W Kościele od początku istniało przekonanie, że jeśli do jakiegoś dzieła zostanie zaproszona Matka Najświętsza, to dzieło to pomyślnie się rozwinie. Niech w naszym życiu nie zabraknie nigdy bliskości Matki Chrystusa. Kto jest blisko Matki, nie może być daleko od Syna. Pewien chrześcijanin w potrzebie wołał do Maryi: „Maryjo, pokaż że jesteś matką!” Wtedy usłyszał odpowiedź: „Pokaż, że jesteś synem!” Już niezliczoną ilość razy Maryja pokazała, że jest naszą Matką. Teraz na nas kolej pokazać, że jesteśmy Jej dziećmi. Papież Jan Paweł II, podczas jednej z homilii, zwracając się do Maryi, prosił: „ucz nas Chrystusa, Matko!” Uczmy się w szkole Maryi bezgranicznego zawierzenia Bogu, uczmy się modlitwy w duchu Totus Tuus (cały jestem Twój, Maryjo).

Maryjo, pierwsza Uczennico Chrystusa, wypraszaj nam łaskę wiary, poprzez którą jesteśmy jedno z Chrystusem.

„Ucz nas Chrystusa, Matko” i miej nas w swojej opiece!

Ksiądz Proboszcz

Polecam do odmawiania poniższą modlitwę:

Matko i Pani nasza Zabierzowska! Już od wielu lat przychodzą ludzie przed Twoje Oblicze. Przychodzą z bólem swego serca, a odchodzą pocieszeni. Dzisiaj i my przychodzimy przed Twoje Święte Oblicze ze swymi troskami i bólami. Przychodzimy pełni nadziei, że Ty, Matko i Pani nasza, zaradzisz wszystkim naszym potrzebom.

Prosimy Cię, Maryjo, o mocną wiarę, nadzieję i miłość. Miej w swojej opiece cały Kościół, nasze rodziny i parafię. Maryjo, wyrwij z naszych serc wątpliwości i nienawiść, a wlej pokój i miłość.

Matko i Pani nasza, Ty wiesz czego nam najbardziej potrzeba, dlatego właśnie Ty miej nas w swojej opiece tu na ziemi, a po śmierci zaprowadź nasze dusze do Królestwa Twego Syna Jezusa Chrystusa. Amen.


Maryja Pochodnią Wiary

część II: „Pobożność maryjna”

 

W wierze i posłuszeństwie, nadziei i miłości, jako istotnych elementach życia Maryi, ukryta jest cała tajemnica Matki Jezusa. Jako Matka Kościoła, Maryja jest wzorem wszystkich jego uczniów – wzorem postępowania za Chrystusem. Dlatego do Niej zwracamy się o pomoc w naśladowaniu Jej cnót i pełnieniu woli Bożej. 

Wiara Maryi i jej rozwój w zwyczajnych i konkretnych wydarzeniach Jej życia są wzorem tej wiary, jaką każdy chrześcijanin, powinien realizować. Przykład Maryi pokazuje, że Jej rozwój wewnętrzny opierał się głównie na wierze, na rozpamiętywaniu, przeżywaniu i stosowaniu do siebie tajemnic Chrystusa. Maryja, jako matka wychowała swego Syna. Wychowuje także i nas. W szkole Maryi powinniśmy kształtować naszą pobożność maryjną, stanowiącą istotny element życia chrześcijańskiego. 

Skoro Maryja jest Pierwszą Chrześcijanką, czyż nie słusznie czynimy podpatrując Jej drogę, sposób i styl Jej pobożności? Podpatrywać i jednocześnie naśladować – to nasze zadanie. Prawdziwa pobożność maryjna polega na naśladowaniu cnót Maryi. Może być pobożność maryjna dwuliterowa „DO Maryi” – modlitwa do Maryi, zwracanie się do Maryi, uciekanie się do Maryi. Tak modlimy się od wieków odmawiając: „Zdrowaś Maryjo”, „Pod Twoją obronę”, „Litanię loretańską”, śpiewając „Godzinki” czy inne pieśni.

Istnieje jednak jeszcze pobożność maryjna trzyliterowa „JAK Maryja” – nie tyle pobożność do Maryi, co raczej pobożność na wzór Maryi:

– przeżywanie tajemnicy Boga jak Maryja;

– otwieranie się na działanie Ducha Świętego jak Maryja;

– słuchanie słowa Bożego jak Maryja;

– kochanie ofiarnie jak Maryja;

– bycie pobożnym jak Maryja.

Pobożność DO Maryi jest łatwiejsza. Pobożność NA WZÓR Maryi potrzebniejsza, ale niestety wydaje się bardziej zaniedbana. Chrześcijaństwo w Polsce zostało zbudowane na kulcie Maryi. Trzeba stałego pogłębiania tej pobożności, by ona wydała wielkie owoce.

 


Maryja Pochodnią Wiary

część I: „Pielgrzymka wiary”

 

Całe nasze ziemskie życie jest jednym wielkim pielgrzymowaniem. Pismo święte przypomina nam, że: „nie mamy tutaj trwałego miasta, ale szukamy tego, które ma przyjść” (Hbr 13,14). Wędrujemy do miejsca, o którym Chrystus zapewnił nas, że „w domu Ojca mego jest mieszkań wiele”(J 14,2). W każdej pielgrzymce musi być jakiś przewodnik, ktoś kto się dokładnie orientuje w trasie, kto zna miejsca postoju, a przede wszystkim zna cel naszej wędrówki, naszego pielgrzymowania. Św. Jan Paweł II napisał: „Maryja nie przestaje być <Gwiazdą przewodnią> dla wszystkich, którzy jeszcze pielgrzymują przez wiarę” (encyklika Redemptoris Mater). W podobnym duchu wypowiedział się Benedykt XVI: Życie jest niczym żegluga po morzu historii, często w  ciemnościach i burzy, w której wyglądamy gwiazd wskazujących nam kurs. Prawdziwymi gwiazdami naszego życia są osoby, które potrafiły żyć w sposób prawy. One są światłami nadziei. Oczywiście Jezus Chrystus sam jest światłem. (…) Aby jednak do Niego dotrzeć, potrzebujemy bliższych świateł – ludzi, którzy dają światło, czerpiąc z Jego światła, i w ten sposób pozwalają nam orientować się w naszej przeprawie. Któż bardziej niżMaryja mógłby być gwiazdą nadziei dla nas – Ona, która przez swoje «tak» otwarła Bogu samemu drzwi naszego świata” (encyklika Spe salvi).

Sobór Watykański II nazwał Maryję pochodnią wiary. Sobór rozpoznał i uznał w Maryi pierwszą cnotę, która nas łączy z Bogiem – wiarę. Sobór wezwał nas do spojrzenia na Matkę Bożą jako na szczególnie piękny obraz Kościoła. Naszą najlepszą Przewodniczką na drogach wiary jest Maryja, Ta, która uwierzyła, że spełnią się obietnice Boże. Zwróćmy uwagę, iż pierwsze „błogosławieństwo” Ewangelii, wypowiada Elżbieta, wysławiając wiarę Maryi: „Błogosławiona jesteś, któraś uwierzyła, że spełnią się słowa powiedziane Ci od Pana” (Łk 1, 45). Maryja jest pierwszą osobą, która z wiarą weszła na drogę błogosławieństw. Wiara Maryi w ciągu życia pozostała nie skażona żadnym zwątpieniem, trwała nienaruszona. Dzięki wierze Matka Chrystusa Pana jest według ciała Pierwszą i Najpilniejszą Uczennicą swego Syna, Pierwszą Chrześcijanką.

Matka Odkupiciela przoduje całemu Ludowi Bożemu w pielgrzymce wiary. I choć wiara Maryi przeszła wiele prób, to nigdy się nie załamała. Droga Maryi do chwały nieba byłą drogą przez krzyż i cierpienie. Dramat Kalwarii był Jej największą próbą wiary, a zarazem największym cierpieniem dla Jej macierzyńskiego serca. Jezus w swym nauczaniu mówi o tym, że życie człowieka oddanego Bogu zakłada cierpienie. Kto chce kroczyć za Chrystusem musi być gotowy na podjęcie ciężaru krzyża. Cierpienie zawsze jest dla człowieka próbą. W doświadczeniach życia człowiek szuka podnoszących na duchu przykładów wytrwałości w cierpieniu. Spojrzenie utkwione w cierpiącym Chrystusie rodzi nadzieję, która przewyższa każde ludzkie cierpienie. Maryja jest wymownym świadkiem cierpienia jako Ta, która towarzyszyła Jezusowi w trudach Jego ziemskiej pielgrzymki i z duszą przeszytą mieczem boleści stała pod krzyżem. Stąd właśnie jawi się Ona jako szczególny wzór postępowania chrześcijanina w obliczu cierpienia, wzór wiernego trwania pod krzyżem w dramatycznej godzinie. Wiara Maryi wyszła zwycięsko z godziny próby, jaka miała miejsce na Golgocie. Wyszła zwycięsko, ponieważ stale ufała i trwała mocno w postawie zawierzenia.

Jezus z wysokości krzyża ogłasza Maryję naszą Matką. Ona jednak była naszą duchową Matką daleko wcześniej, gdy przyjęła Boże orędzie w zwiastowaniu. W godzinie krzyża następuje uroczysta proklamacja tego macierzyństwa. W ten sposób macierzyństwo Maryi zostaje oficjalnie rozszerzone na wszystkich uczniów Jezusa, na Kościół. Nasze spotkanie z Maryją dokonuje się nie na płaszczyźnie braterstwa, jak z pozostałymi świętymi, lecz macierzyństwa. Jako Matce należy się Jej nasz szacunek i miłość, a Ona otacza nas macierzyńską opieką.

Ksiądz Proboszcz


***


„Maryjo, niewiasto zasłuchania,

uczyń otwartymi nasze uszy;

spraw,  abyśmy umieli słuchać Słowa Twego Syna

pośród tysięcy słów tego świata;

spraw, abyśmy umieli słuchać rzeczywistości,

w której żyjemy, każdej napotkanej osoby,

zwłaszcza tej, która jest uboga,

potrzebującej pomocy, przeżywającej trudności.

Maryjo, niewiasto decyzji,

oświeć nasz umysł i nasze serce, abyśmy umieli być posłuszni

bez wahania Słowu Twego Syna Jezusa,

daj nam odwagę decyzji, byśmy nie dali się wciągnąć,

aby inni ukierunkowywali nasze życie.

Maryjo, niewiasto działania,

spraw, aby ręce i nasze stopy

poruszały się „z pośpiechem” ku innym,

aby nieść miłosierdzie i miłość Twojego Syna, Jezusa,

aby nieść w świat, tak jak Ty światło Ewangelii”

(Franciszek)

 


***


Matko i Pani nasza Zabierzowska.

Już od wielu lat przychodzą ludzie przed Twoje Oblicze.

Przychodzą z bólem swego serca, a odchodzą pocieszeni.

Dzisiaj i my przychodzimy przed Twoje Święte Oblicze

ze swymi troskami i bólami.

Przychodzimy pełni nadziei, że Ty, Matko i Pani nasza,

zaradzisz wszystkim naszym problemom.

Prosimy Cię, Maryjo,

o mocną wiarę, nadzieję i miłość.

Miej w swojej opiece nasze rodziny, parafię i cały Kosciół.

Maryjo, wyrwij z naszych serc wątpliwości i nienawiść, a wlej pokój i miłość.

Matko i Pani nasza,

Ty wiesz czego nam najbardziej potrzeba,

dlatego właśnie Ty miej nas w swojej opiece tu na ziemi,

a po śmierci zaprowadź nasze dusze

do Królestwa Twego Syna Jezusa Chrystusa.

Amen.


 


WYSZUKIWANIE

OSTATNIO DODANE WPISY

EUCHARYSTIA DAJE ŻYCIE

DOŻYNKI PARAFIALNE

ODPUST PARAFIALNY

BIERZMOWANIE

IMIENINY KS. PROBOSZCZA

I KOMUNIA ŚWIĘTA

WPISY WEDŁUG DATY

Październik 2020
P W Ś C P S N
« Sie    
 1234
567891011
12131415161718
19202122232425
262728293031  

LITURGIA SŁOWA NA DZIŚ

KONTAKT

Parafia Opieki Najświętszej Maryi Panny 32-007 Zabierzów Bocheński 107

+48 12 281 67 40

kontakt@parafiazabierzow.pl

http://parafiazabierzow.pl/

Odsłony 15 146

Dni w zakresie 30

Średnia dzienna liczba odsłon 505

From Any SERP 21

Unikalne IP 1 923

Ostatnie 30 minut 10

Dzisiaj 76

Wczoraj 206