Archiwum miesiąca: Marzec 2020

  • -

POMOC DUCHOWA


Modlitwa zawierzenia

Wszechmogący Boże, w obliczu pandemii, która dotknęła ludzkość, z nową gorliwością odnawiamy akt zawierzenia Twemu miłosierdziu, dokonany przez św. Jana Pawła II. Tobie, miłosierny Ojcze, zawierzamy losy świata i każdego człowieka. Do Ciebie z pokorą wołamy.

Spraw, aby ustała pandemia koronawirusa. Błogosław wszystkim, którzy trudzą się, aby chorzy byli leczeni, a zdrowi chronieni przed zakażeniem. Przywróć zdrowie dotkniętym chorobą, dodaj cierpliwości przeżywającym kwarantannę, a zmarłych przyjmij do swego domu. Umocnij w ludziach zdrowych poczucie odpowiedzialności za siebie i innych, aby przestrzegali koniecznych ograniczeń, a potrzebującym nieśli pomoc. Odnów naszą wiarę, abyśmy trudne chwile przeżywali z Chrystusem, Twoim Synem, który dla nas stał się człowiekiem i jest z nami każdego dnia. Wylej swego Ducha na nasz naród i na cały świat, aby ci, których zjednoczyła walka z chorobą, zjednoczyli się także w uwielbieniu Ciebie, Stwórcy wszechświata i gorliwie walczyli również z wirusem grzechu, który niszczy ludzkie serca.

Ojcze przedwieczny, dla bolesnej męki i zmartwychwstania Twojego Syna, miej miłosierdzie dla nas i całego świata.

Maryjo, Matko Miłosierdzia, módl się za nami.

Św. Janie Pawle, św. Faustyno i wszyscy święci, módlcie się za nami.

Amen.


REKOLEKCJE ABP. MARKA JĘDRASZEWSKIEGO W RADIU MARYJA I TELEWIZJI TRWAM


W dniach 6-8 kwietnia metropolita krakowski abp Marek Jędraszewski wygłosi rekolekcje dla słuchaczy Radia Maryja i widzów Telewizji TRWAM. Nauki rekolekcyjne zostaną zarejestrowane w kaplicy Arcybiskupów Krakowskich przy Franciszkańskiej 3.

Rozważania abp. Marka Jędraszewskiego na Wielki Tydzień będą pomocą w bezpośrednich przygotowaniach do świąt Wielkiej Nocy w szczególnie trudnych okolicznościach zmagania się Polaków z epidemią.

Emisja konferencji na antenie Radia Maryja: 6, 7 i 8 kwietnia, godz. 8:30 i 17:10.

Emisja konferencji na antenie TV TRWAM: 6, 7 i 8 kwietnia, godz. 8:15.

 


Żal doskonały za grzechy a spowiedź sakramentalna


Akt żalu doskonałego sprawia, że uzyskujemy prawdziwe przebaczenie grzechów. Jeśli ustaną przeszkody dla odbycia spowiedzi, przy najbliższej sposobności trzeba wyznać te grzechy na spowiedzi sakramentalnej – pisze ks. dr hab. Krzysztof Gryz.

Tylko Jezus może nas zbawić, to znaczy uwolnić od każdego zła, w tym przede wszystkim od tego, którego skutki są wieczne, czyli grzechu.

To zbawcze działanie Chrystusa, na mocy Jego woli i postanowienia, dokonuje się w Kościele. Bóg przebacza wszystkie grzechy pokutującemu i szczerze żałującemu za nie grzesznikowi, ale z ustanowienia Chrystusa konieczne jest do tego przynajmniej mocne pragnienie przyjęcia sakramentu pojednania, sprawowanego mocą Chrystusową w Kościele.

Prawdę o konieczności sakramentu pokuty wyraził Kościół w swoim nauczaniu, zawartym w tekstach Soboru Trydenckiego: „Indywidualna i integralna spowiedź oraz rozgrzeszenie stanowią jedyny zwyczajny sposób, przez który wierny, świadomy grzechu ciężkiego, dostępuje pojednania z Bogiem i Kościołem. Jedynie niemożliwość fizyczna lub moralna zwalnia od takiej spowiedzi. W takim wypadku pojednanie może się dokonać również innymi sposobami”. Zaś Katechizm Kościoła Katolickiego wyjaśnia: „Gdy żal wypływa z miłości do Boga miłowanego nade wszystko, jest nazywany «żalem doskonałym» lub «żalem z miłości». Taki żal odpuszcza grzechy powszednie. Przynosi on także przebaczenie grzechów śmiertelnych, jeśli zawiera mocne postanowienie przystąpienia do spowiedzi sakramentalnej, gdy tylko będzie to możliwe”.

Akt żalu doskonałego sprawia, że uzyskujemy prawdziwe przebaczenie grzechów. Jeśli ustaną przeszkody dla odbycia spowiedzi, przy najbliższej sposobności trzeba wyznać te grzechy na spowiedzi sakramentalnej, bo inaczej pragnienie przyjęcia sakramentu pojednania, wyrażone przez nas byłoby nieszczere, czyli nieautentyczne.

Jeszcze jedna ważna uwaga. Powinniśmy się starać wzbudzać zawsze akt żalu doskonałego i to nie tylko przed spowiedzią, ale po każdym grzechu, bo chrześcijanin nie może pozostawać obojętny wobec tego, że obraził Boga. Taka postawa byłaby czymś nienaturalnym. Dobrą praktyką jest wzbudzanie aktu żalu podczas modlitwy wieczornej przed snem, mając na uwadze słowa naszej pieśni: „Wielu snem śmierci upadli, co się wczoraj spać pokładli”.

Często praktykowany akt żalu płynącego z miłości jest dobrym przygotowaniem do przyjmowania sakramentu spowiedzi, a w chwili niebezpieczeństwa śmierci może otworzyć nam bramy raju.

Propozycja formy obrzędu żalu doskonałego

Przed aktem żalu doskonałego należy uczynić szczegółowy rachunek sumienia i postanowić poprawę odrzucając popełnione grzechy i przywiązanie do nich, jednocześnie wzbudzając sobie mocne postanowienie odbycia spowiedzi sakramentalnej jak tylko to będzie możliwe.

  1. Rachunek sumienia
  2. Lektura Ewangelii: Łk 7, 36-50 Łk 15, 11-32
  3. Wzbudzenie intencji:

Jezu Miłosierny, który znasz mnie lepiej niż ja samego siebie, Ty widzisz wszystkie moje grzechy, ale też widzisz mój żal i skruchę, dlatego że zraniłem Twoją nieskończoną miłość do mnie. W duchu pokuty szczerze wyznaję wszystkie swoje grzechy, uznaję, że obraziłem Cię i wyrządziłem krzywdę Kościołowi i każdemu z moich braci. Przyjmij łaskawie moją skruchę, okaż mi swoje Miłosierdzie i pozwól mi wkrótce stanąć przed kapłanem, aby otrzymać sakramentalne rozgrzeszenie.

  1. Modlitwa:

„Panie Jezu, który otwierałeś oczy niewidomym, uzdrawiałeś chorych, przebaczałeś grzesznicy, a Piotra po grzechu utwierdziłeś w swojej miłości, przyjmij moje błaganie, odpuść mi wszystkie grzechy, odnów we mnie swoją miłość, dozwól mi stale żyć w jedności z braćmi, abym mógł głosić ludziom Twoje zbawienie” („Obrzędy Pokuty, nr 86).

  1. Postanowić sobie w ramach własnego zadośćuczynienia, jako że nie ma nadanej pokuty, spełnienie jakiegoś aktu religijnego (adoracja, modlitwa, itp.) lub uczynku miłości wobec bliźniego.
  2. „Ojcze nasz”.

Aby przyjąć Komunię Świętą konieczny jest stan łaski uświęcającej, który człowiek osiąga przez sakramentalną spowiedź lub doskonały akt żalu za grzechy.


Warunki żalu doskonałego:

  • Zachodzi niemożność skorzystania z indywidualnej spowiedzi
  • Zrobienie szczegółowego rachunku sumienia
  • Uznanie przed Bogiem swojej winy za popełnione grzechy
  • Wyrażenie szczerego żalu za wszystkie grzechy, ciężkie i lekkie
  • Wyrażenie mocnego postanowienia przystąpienia do spowiedzi sakramentalnej
  • Spełnienie aktu pobożności lub miłości bliźniego jako formy zadośćuczynienia
  • Przystąpienie w najbliższym możliwym terminie do spowiedzi sakramentalnej

Ks. dr hab. Krzysztof Gryz

 


Komunia Duchowa


Komunia duchowa nie jest umiejętnością, którą się posiada w jakimś doskonalszym stopniu od pierwszego jej przeżycia. Z czasem jednak, gdy człowiek z wiarą i miłością zaprasza Jezusa do swego serca, doświadczenie zjednoczenia z Nim jest coraz większe. Komunia duchowa staje się skarbem, który człowiek coraz bardziej odkrywa – pisze ks. dr Stanisław Szczepaniec.

Świadectwo:

„Komunię duchową przyjmuję dość często od kilku lat, zawsze wtedy, gdy nie mogę uczestniczyć w codziennej Eucharystii. Ponieważ mam dość słabe zdrowie, zdarzają się dłuższe okresy, kiedy nie mogę wyjść z domu. W tym trudnym dla mnie czasie uczestniczę w Eucharystii poprzez transmisje radiową lub telewizyjną i przyjmuję Komunię duchową. Dla mnie najlepszym czasem na ten akt jest moment Komunii św. podczas transmitowanej Mszy św. Zauważyłam, że im częściej praktykuję przyjmowanie Komunii duchowej, tym mocniej, głębiej ją przeżywam i tym większym jest ona dla mnie umocnieniem. Szczególnie w ostatnim czasie, kiedy z powodu epidemii nie mogę wychodzić, Komunia duchowa jest dla mnie znakiem miłosiernej miłości Bożej, która wypełnia i rozpala moje serce, umacnia moją wiarę, nadzieję i miłość” (Jolanta OV).

Przeżycie Komunii duchowej w czasie słuchania lub oglądania Mszy św. za pośrednictwem środków przekazu, jest owocniejsze, gdy człowiek się wcześniej do tego przeżycia przygotuje, a po zakończeniu transmisji trwa w dziękczynieniu.

Ten „eucharystyczny wzór” jest bardzo pomocny w przeżywaniu Komunii duchowej także wtedy, gdy ktoś przeżywa to piękne i niezwykłe wydarzenie osobno, nie śledząc transmisji Mszy św. Wtedy przeżycie Komunii duchowej może mieć następujący przebieg:

Wybierz miejsce, w którym możesz się skupić. Skieruj swoje myśli i swoje serce ku Bogu. Rozpocznij modlitwę znakiem krzyża. Proś o łaskę godnego przeżycia duchowej Komunii. Módl się także do Maryi, która najpiękniej przyjęła Jezusa i uczy nas otwierać serce na Jego przyjście.

Akt pokuty

Wzbudź w sobie szczery żal za popełnione grzechy. Możesz odmówić spowiedź powszechną.

Rozważenie słowa Bożego i wyznanie wiary

Odczytaj wybrany fragment słowa Bożego. Wskazane jest rozważenie czytań mszalnych przeznaczonych na dany dzień. Można też rozważyć inny wybrany tekst.

Po rozważeniu słowa Bożego wyznaj wiarę w obecność Pana i Jego nieskończoną miłość, np. Wierzę, Panie, że zawsze byłeś ze mną, wierzę, że jesteś we mnie i nieustannie mnie prowadzisz, wierzę, że przychodzisz, abyśmy jeszcze bardziej byli jedno, jak Ty jesteś jedno z Twoim Ojcem w Duchu Świętym (por. J 17,21).

Wspomnienie Paschy Pana Jezusa

Przenieś się myślą do Wieczernika, gdzie Jezus daje siebie za pokarm, przemieniając chleb w swoje Ciało i wino w swoją Krew. Pomyśl o Jego miłości, objawionej w męce, śmierci i zmartwychwstaniu. Jezus powiedział nad chlebem: „To jest Ciało moje za was wydane”. To „Ciało wydane” przyjmujemy w Komunii Świętej. Jednoczymy się z Panem, który nas do końca umiłował i daje nam udział w tej miłości. Tej jedności pragniemy również wtedy, gdy przyjmujemy Komunię duchową.

Zaproszenie Pana Jezusa i przyjęcie Go

Obrzęd Komunii Świętej, przeżywany podczas Eucharystii, jest bardzo bogaty w modlitwy i znaki. Rozpoczyna się od „Ojcze nasz”, potem są inne modlitwy, a w końcu kapłan, ukazując wszystkim konsekrowaną Hostię, mówi: „Oto Baranek Boży…”. Zgromadzeni wierni odpowiadają: „Panie nie jestem godzien…”. Kapłan znów ukazuje konsekrowaną Hostię, tym razem indywidualnie, mówiąc: „Ciało Chrystusa”. Przyjmujący odpowiada: „Amen”.

Gdy przyjmujesz Komunię duchową nie widzisz tych znaków ani nie słyszysz słów wypowiadanych przez kapłana, ale w sercu przeżywasz to misterium. Z wiarą odmów „Ojcze nasz” prosząc o dar zjednoczenia z Jezusem, Jego Synem. Wsłuchaj się w głos Ojca: „To jest mój Syn umiłowany” i zaproś Pana Jezusa, aby do Ciebie przyszedł. Proś Go, aby jeszcze bardziej wszedł w twoje życie, a ty abyś jeszcze bardziej należał do Niego. Proś Ducha Świętego, aby sprawił cud komunii między tobą, a Jezusem, bo tylko Duch Święty jest źródłem prawdziwej jedności.

Uwierz, że ten, który był i który jest, znów przyszedł. Jest w tobie, a ty jesteś w Nim. Przywitaj Go z wdzięcznością i radością. Oczyma wiary staraj się zobaczyć Jego wielkość i miłość, Jego dobroć i miłosierdzie, Jego pragnienie bycia z tobą i pragnienie, abyś ty był z Nim. Powiedz Mu o swoim życiu i sprawach, które nosisz w sercu.

Dziękczynienie

Wielki jest dar Komunii i wielkie jest dziękczynienie człowieka, który taki dar otrzymał. Nie zapomnij o dziękczynieniu i uwielbieniu. Niech trwa i nieustannie wzrasta twoje zdumienie, że sam Bóg do ciebie przychodzi i w tobie przebywa. Wielbij Boga z Maryją, bo również tobie wielkie rzeczy Bóg uczynił i święte jest imię Jego.

Zakończ przeżycie Komunii duchowej znakiem krzyża.

Ks. dr Stanisław Szczepaniec

 


Komunikat Komisji ds. Kultu Bożego i Dyscypliny Sakramentów KEP


Praktyka pierwszych piątków i pierwszych sobót miesiąca w okresie epidemii

W okresie epidemii dostęp do sakramentalnej spowiedzi i sakramentalnej Komunii jest dla wielu wiernych utrudniony, czasem wręcz niemożliwy. Z tego względu rodzą się wątpliwości co do zachowania ciągłości pobożnych praktyk dziewięciu pierwszych piątków miesiąca oraz pięciu pierwszych sobót miesiąca, które wielu wiernych podejmuje. Obie praktyki dla zachowania duchowych owoców zakładają przyjęcie Komunii sakramentalnej w określonym czasie.

Posługując się ogólnymi zasadami prawa kościelnego oraz dokumentami dotyczącymi sytuacji analogicznych należy stwierdzić, że:

  • prawo kościelne czysto pozytywne nie obowiązuje przy poważnej przeszkodzie;
  • w analogicznej sytuacji opisanej przez prawo kościelne nie przerywa się ciągłości owoców duchowych pobożnej praktyki pod warunkiem dokończenia jej zaraz, gdy będzie to możliwe;
  • dlatego jeśli w trakcie odprawiania praktyki pięciu sobót oraz dziewięciu piątków miesiąca nie jest możliwe spełnienie warunku przyjęcia sakramentalnej Komunii w okresie epidemii, nie ulega przerwaniu ciągłość owoców, a więc nie trzeba tej praktyki zaczynać od nowa, a jedynie przedłużyć tę praktykę o kolejny miesiąc;
  • zaleca się jednakże celem podtrzymania ciągłości praktyki, aby we właściwym dniu (pierwszy piątek / sobota) w okresie braku dostępu do sakramentu, jeśli to możliwe, wzbudzić właściwą danej praktyce intencję oraz skorzystać z możliwości przyjęcia tzw. Komunii duchowej (pragnienia), a także jeśli trzeba, z możliwości uprzedniego oczyszczenia sumienia z grzechów ciężkich poprzez akt żalu doskonałego, gdy nie można się wyspowiadać.

Bp Adam Bałabuch
Przewodniczący Komisji ds. Kultu Bożego i Dyscypliny Sakramentów KEP

Świdnica, 2 kwietnia 2020 r.

REKOLEKCJE Z DOMINIKANINEM O. JACKIEM SALIJEM” W TVP3


Dzięki życzliwości Telewizji Polskiej i dyspozycyjności o. Jacka Salija OP, TVP3 w paśmie ogólnopolskim nadawać będzie „Rekolekcje z dominikaninem Jackiem Salijem”.

Nauki będą emitowane o godz. 20.40 w dniach 25, 26 i 27 marca br. (środa, czwartek, piątek), zaraz po transmisji Mszy św. z Jasnej Góry. Długość poszczególnych odcinków przewidywana jest na 20 minut.

 


Odpust specjalny z Watykanu dla dotkniętych koronawirusem (20 marca 2020)

Penitencjaria Apostolska na mocy uprawnień udzielonych jej przez Ojca Świętego postanowiła o udzieleniu odpustu wiernym dotkniętym chorobą CoVID-19, a także pracownikom służby zdrowia, członkom rodzin i wszystkim, którzy w jakikolwiek sposób, także w modlitwie o nich się troszczą – czytamy w dekrecie opublikowanym dziś w Watykanie.

Najwyższy trybunał kościelny w sprawach wewnętrznych postanowił, że odpust zupełny udzielany jest wiernym dotkniętym przez koronawirusa, poddanym reżimowi kwarantanny w szpitalach lub we własnych domach. Muszą oni wykluczyć wszelkie przywiązanie do jakiegokolwiek grzechu, łącząc się duchowo za pośrednictwem mediów z celebracją Mszy Świętej, odmawianiem Różańca Świętego, praktyką Drogi Krzyżowej lub innymi formami pobożności, albo przynajmniej odmówią Wyznanie Wiary, Ojcze nasz i pobożne wezwanie do Najświętszej Maryi Panny. Mają też ofiarowywać tę próbę duchową w duchu wiary i miłości względem braci, pragnąc wypełnić warunki zwyczajne (spowiedź sakramentalną, Komunię eucharystyczną i modlitwy zgodnie z intencjami Ojca Świętego), tak szybko, jak będzie to możliwe.

Zaznaczono, że pracownicy służby zdrowia, członkowie rodzin chorych i ci, którzy narażając się na zarażenie, pomagają pacjentom z koronawirusem otrzymają ten sam dar odpustu zupełnego na tych samych warunkach.

Penitencjaria Apostolska udziela także odpustu osobom nawiedzającym i adorującym Najświętszy Sakrament czy też czytającym Pismo Święte przez co najmniej pół godziny, odmawiającym Różaniec Święty, pobożnie odprawiającym Drogę Krzyżową, albo odmawiającym Koronkę do Bożego Miłosierdzia, aby błagać Boga Wszechmogącego o ustanie epidemii, ulgę dla cierpiących i wieczne zbawienie, dla tych, których Pan Bóg wezwał do siebie.

„Kościół modli się za tych, którzy nie mogą przyjąć sakramentu namaszczenia chorych i wiatyków, powierzając Bożemu miłosierdziu wszystkich i każdego z osobna na mocy komunii świętych i udziela wiernym odpustu zupełnego w chwili śmierci, pod warunkiem, że byli należycie dysponowani i zwykle za życia modlili się” – stwierdza Penitencjaria Apostolska.

 


Co zrobić, kiedy nie mogę z przyczyn ode mnie niezależnych przystąpić do spowiedzi, albo np. chcę zachować kwarantannę lub nie zarazić innych?

W tym wypadku mamy do czynienia z sytuacją nadzwyczajną. I wówczas zarówno Boże miłosierdzie jak i Kościół wychodzą nam naprzeciw. Wystarczy wówczas zrobić rachunek sumienia i wzbudzić żal doskonały, to znaczy, nie pod wpływem strachu przed potępieniem, ale z miłości do Boga. Wystarczy świadomość i poznanie, że moimi grzechami naruszyłem relację miłości do Boga. Jeśli sytuacja nadzwyczajna ustąpi, wtedy należy pójść do spowiedzi do konfesjonału i wyznać grzechy. Jeśli nie ustąpi, ufamy, że Bóg w swoim miłosierdziu odpuścił grzechy, bo Bóg nigdy nie nakazuje nam czynić rzeczy niemożliwych.

Jeśli więc ktoś nie może się teraz wyspowiadać, nie powinien ulegać panice, lecz na modlitwie z ufnością wyznać Bogu swoje grzechy i poprosić o miłosierdzie.


Drodzy Parafianie!

Jesteśmy w obliczu próby, która wymaga od nas wszystkich wielkiej dojrzałości i najwyższej odpowiedzialności.

Usilnie proszę wszystkich o głęboką modlitwę osobistą i rodzinną w łączności ze wspólnotą Kościoła, o nawrócenia serca przez sakrament pojednania, adorację Najświętszego Sakramentu.

Udział we Mszach świętych ograniczamy jedynie do osób zamawiających intencję mszalną, a w przypadku pogrzebu, do najbliższej rodziny (bez przekraczania liczby 50 osób!).

Proszę o objęcie szczególną opieką chorych i potrzebujących, o szeroko otwarte oczy czy ktoś zwłaszcza ze starszych nie potrzebuje naszej pomocy, choćby w zakupach. Jeśli nie możemy komuś pomóc zgłośmy to do parafii, postaramy się zapewnić odpowiednią interwencję. Z drugiej strony proszę o zgłaszanie się chętnych, którzy będą mogli udzielić takiej pomocy.

Nasz kościół jest otwarty codziennie od 15.00 do Mszy św. wieczornej, aby się modlić i wypraszać na ten czas Boże Miłosierdzie. 

Te niełatwe dni przeżyjmy w pokoju serca.

Niech Bóg chroni świat, naszą Ojczyznę, naszą parafię! 

Módlmy się wytrwale przez wstawiennictwo Matki Bożej – naszej Opiekunki i św. Jana Pawła II.

Ksiądz Proboszcz

 

ABP MAREK JĘDRASZEWSKI APELUJE O POZOSTANIE W DOMACH

Dekret po wprowadzeniu stanu zagrożenia epidemicznego

W nawiązaniu do rekomendacji Rady Stałej Konferencji Episkopatu Polski z dnia 12 marca 2020 r., które obowiązują do dnia 29 marca 2020 r., w związku nowymi okolicznościami, wynikającymi z wprowadzenia przez władze państwowe stanu zagrożenia epidemicznego w dniu 13 marca 2020 r., kierując się odpowiedzialnością za powierzony mojej trosce Lud Boży postanawiam dla Archidiecezji Krakowskiej, co następuje:

  1. Usilnie zachęcam wiernych do stosowania się do wszelkich postanowień i zaleceń organów państwowych, które mają na celu ograniczenie rozprzestrzeniania się koronawirusa i wywoływanej nim choroby COVID-19.
  2. Apeluję do wiernych, aby w tych dniach pozostali w domach, korzystając z udzielonej dyspensy od obowiązku uczestniczenia w niedzielnej Mszy świętej. Nieuczestniczenie w Mszy świętej niedzielnej w tych warunkach nie jest przejawem braku pobożności i wiary, lecz wyrazem troski o dobro wspólne i miłości Boga obecnego w drugim człowieku.
  3. Jeśli to konieczne, niech w Mszy świętej uczestniczą wierni, którzy zamówili daną intencję wraz z najbliższą rodziną.
  4. Zgodnie postanowieniami wynikającymi z rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 13 marca 2020 r. na Mszy świętej, zarówno wewnątrz jak i na zewnątrz kościoła, łącznie nie może być więcej niż 50 osób. Bardzo proszę, aby wierni w duchu odpowiedzialności podporządkowali się tym ograniczeniom. Natomiast księży proboszczów i rektorów kościołów usilnie proszę o egzekwowanie tego postanowienia.
  5. Zachęcam wiernych do korzystania z transmisji Mszy świętych w telewizji, radiu i internecie oraz do przyjmowania Komunii świętej duchowej.
  6. Jednocześnie proszę księży proboszczów i rektorów kościołów, aby świątynie pozostały otwarte i aby istniała możliwość indywidualnej modlitwy, adoracji Najświętszego Sakramentu i spowiedzi.
  7. Księży, kapelanów szpitalnych, siostry zakonne i wiernych świeckich zachęcam do szczególnie troskliwej, roztropnej i odważnej opieki duszpasterskiej nad chorymi.
  8. Proszę kapłanów, braci i siostry zakonne oraz wiernych świeckich o wytrwałą modlitwę w intencji chorych oraz tych wszystkich, którzy są zaangażowani w pomoc dla nich.
  9. Dekret niniejszy obowiązuje do dnia 29 marca 2020

 

Przyzywając wstawiennictwa Matki Bożej Uzdrowienia Chorych udzielam pasterskiego błogosławieństwa.

+ Marek Jędraszewski
Arcybiskup Metropolita Krakowski

 


Komunikat Przewodniczącego KEP (kliknij tutaj)


Dekret Arcybiskupa Metropolity Krakowskiego (kliknij tutaj)


Komunikat Rady Stałej Konferencji Episkopatu Polski (kliknij tutaj)


Drodzy Parafianie!

Przeżywając czas Wielkiego Postu, który w sposób szczególny został naznaczony pandemią koronawirusa, wyrażamy naszą solidarność i troskę wobec osób dotkniętych w jakikolwiek sposób tą chorobą. W duchu odpowiedzialności za życie każdego człowieka, zachęcamy do codziennej modlitwy o ustanie panującej epidemii na całym świecie, szczególnie w naszej Ojczyźnie.

12 marca Arcybiskup Marek Jędraszewski, metropolita krakowski, wprowadził w życie oświadczenie Rady Stałej Episkopatu Polski w związku z zagrożeniem epidemią koronawirusa w naszym kraju. Biorąc także pod uwagę kwestie bezpieczeństwa w tym trudnym dla nas czasie, informujemy, iż udzielona została przez Arcybiskupa dyspensa od obowiązku uczestniczenia w niedzielnej Mszy św.:

  • osobom starszym,
  • osobom z objawami infekcji (katar, kaszel, podwyższona temperatura ciała),
  • dzieciom i młodzieży szkolnej,
  • osobom, które czują obawę przed zarażeniem.

Skorzystanie z dyspensy oznacza, iż nie popełniamy grzechu nie uczestnicząc w Eucharystii. Osoby przebywające w domach mogą za pośrednictwem telewizji, radia lub portali internetowych duchowo łączyć się z odprawianymi w świątyniach nabożeństwami.

Niedziela, 15 marca 2020 r.

7:00 – TVP 1

9:00 – Polskie Radio, Program Pierwszy

9:30 – Telewizja TRWAM

11.00 – TVP 1

13:00 – TVP POLONIA

 

Poniedziałek, 16 marca 2020 r. – niedziela, 22 marca 2020 r.

7:00 – z Sanktuarium Miłosierdzia Bożego w Łagiewnikach – TVP1

 

Poniedziałek, 16 marca 2020 r. – piątek, 20 marca 2020 r.

20:00 – z Jasnej Góry w intencji ustania epidemii, TVP3 pasmo ogólnopolskie oraz na kanale YouToube dostępnym na stronach internetowych: www.jasnagóra.pl i www. episkopat.pl.

 

/Więcej informacji na stronie Archidiecezji Krakowskiej www.diecezja.pl/

 

Być może dzięki pozostaniu w domu, w sytuacji zagrożenia zdrowia, więcej osób doceni jakim skarbem jest uczestnictwo we Mszy św. Porządek Mszy św. pozostaje bez zmian podczas każdej Mszy św. i nabożeństw wewnątrz kościoła może przebywać maksymalnie 50 osób. Prosimy o roztropność. Róbmy wszystko, aby uniknąć zagrożenia – z wiarą w Opatrzność, ale i z troską o nas samych i nam najbliższych.

Zachęcamy do praktyki Komunii duchowej, do której nie trzeba konsekrowanej Hostii, tylko czyste sumienie i wola osoby, która chce Jezusa przyjąć. 

Pamiętajmy również, że:

  • w kropielnicach nie będzie wody święconej,
  • w trakcie Mszy św. nie przekazujmy sobie znaku pokoju przez podanie ręki, ale przez skinienie głową lub uśmiech,
  • sugerujemy, aby przyjmować Komunię Świętą nie do ust, lecz na rękę,
  • nie całujmy krzyża, relikwiarza ani stuły po spowiedzi,
  • apelujemy do dzieci i ludzi młodych, aby w związku z zamknięciem szkół pozostali w domu – to nie jest czas ferii, to ma być przede wszystkim czas kwarantanny!
  • zatroszczmy się w sąsiedztwie o starszych, żyjących samotnie np. poprzez pomoc w zakupach.

W związku z obecną nadzwyczajną sytuacją pragniemy Was poinformować, iż:

  • odwołujemy wielkopostne rekolekcje dla uczniów szkoły podstawowej,
  • nie będzie organizowany wyjazd na Misterium Męki Pańskiej do Myślenic w dniu 22 marca,
  • odwołane zostają wcześniej zaplanowane spotkania: zelatorów Róż Różańcowych (19 III) i rodziców uczniów z klasy VIII (23 III),
  • zaplanowaną na piątek 3 kwietnia Nocną Drogę Krzyżową przekładamy na późniejszy termin i zawieszamy przyjmowanie zgłoszeń.

Bardzo prosimy o przestrzeganie wszystkich zaleceń Głównego Inspektora Sanitarnego oraz innych służb. Na stronie internetowej parafii będziemy na bieżąco informować o istotnych zmianach duszpasterskich spowodowanych zagrożeniem epidemicznym.


„Dobremu Bogu polecajmy zmarłych na skutek koronawirusa.

Módlmy się o zdrowie dla chorych oraz w intencji lekarzy,

personelu medycznego i wszystkich służb, które działają

w celu zatrzymania rozprzestrzeniania się tęgo wirusa”

– zachęca przewodniczący Konferencji Episkopatu Polski

abp Stanisław Gądecki

 

***


  • -

ROK ŚWIĘTEGO JANA PAWŁA II

Informacja nt. obchodów jubileuszu 100. rocznicy urodzin

św. Jana Pawła II Wielkiego


W pobożności polskiej maj jest szczególnym miesiącem, w którym w codziennej modlitwie przez wstawiennictwo Matki Bożej zanosimy do Boga Ojca prośby i błagania. W ciągu całego swojego życia modlitwy przez Jej pośrednictwo zanosił również Karol Wojtyła, a potem papież św. Jan Paweł II, oddając się całkowicie w Jej matczyne ręce, co wyraził w swoim biskupim i papieskim zawołaniu Totus Tuus. W tym roku w jeszcze bardziej doniosły sposób chcemy dziękować za życie i pontyfikat naszego wielkiego Rodaka, obchodząc setną rocznicę jego urodzin.

Archidiecezja Krakowska świadoma spuścizny nauczania i świętości życia św. Jana Pawła II Wielkiego oraz odpowiedzialności za nią przygotowała bogaty plan tych obchodów. Z racji na zaistniałą sytuację epidemiczną w całym świecie wiele wydarzeń oraz inicjatyw zostało odsuniętych w czasie. Chcąc jednak godnie uczcić tę rocznicę, Archidiecezja Krakowska serdecznie zaprasza do udziału, szczególnie za pośrednictwem mediów, w następujących wydarzeniach:

 

16 maja 2020 r.  KRAKÓW – Kaplica Arcybiskupów Krakowskich

W pierwszy dzień dziękczynienia będziemy trwać na modlitwie, łącząc się poprzez środki masowego przekazu (YouTube Archidiecezji Krakowskiej) z Bergamo (Włochy), Nowy Jork (USA), Belo Horizonte (Brazylia) i Kraków. O godz. 17.00 z kaplicy Arcybiskupów Krakowskich, w której święcenia kapłańskie przyjął Karol Wojtyła, będziemy prosić Boga o ustanie epidemii na całym świecie w międzynarodowej modlitwie różańcowej.

 

17 maja 2020 r.  WADOWICE

Uroczystości w Wadowicach będą się koncentrowały wokół Bazyliki Ofiarowania Najświętszej Maryi Panny, gdzie został ochrzczony Karol Wojtyła, oraz w domu rodzinnym Karola Wojtyły (dzisiaj Muzeum Dom Rodzinny św. Jana Pawła II):

godz. 10.30 – Msza św. w Bazylice Ofiarowania NMP pod przewodnictwem Arcybiskupa Marka Jędraszewskiego Metropolity Krakowskiego transmitowana przez TVP 1

godz. 13.00 – Koncert z Domu Rodzinnego Jana Pawła II pt. „Urodziłem się w Wadowicach – Karol Wojtyła” transmitowany przez TVP 1

 

18.05.2020 r. KRAKÓW – Sanktuarium św. Jana Pawła II Wielkiego

W sam dzień 100. rocznicy urodzin św. Jana Pawła II pragniemy zaprosić wszystkich do udziału w następujących wydarzeniach:

godz. 17.00 – Msza św. pod przewodnictwem Arcybiskupa Marka Jędraszewskiego Metropolity Krakowskiego transmitowana przez TVP 3

godz. 18.05 – Koncert „Santo Subito – prorok naszych czasów” emitowany
w TVP 1

godz. 20.00 Przemówienie papieża Franciszka na kanale YouTube Archidiecezji Krakowskiej oraz w TVP 1

 

14-16.06.2020 r.

Zebranie Plenarne Konferencji Episkopatu Polski w Krakowie, Kalwarii Zebrzydowskiej i Wadowicach połączone z ogólnopolskim dziękczynieniem za życie św. Jana Pawła II Wielkiego.

 

Dodatkowo

seria #PoznajGo – każdego 18. dnia miesiąca filmy ze wspomnieniami przyjaciół i najbliższych współpracowników św. Jana Pawła II na kanale YouTube Archidiecezji Krakowskiej.

KONKURS PLASTYCZNY DLA DZIECI „POCZTÓWKA DO NIEBA”


Konkurs – kliknij


Dorastanie do świętości z Janem Pawłem II


Święci nie przemijają. Święci żyją świętymi i pragną świętości(1).

Dzięki Janowi Pawłowi II Bazylika Watykańska stała się sanktuarium, do którego pielgrzymują wierni z całego świata, aby zatrzymać się przy jego grobie, pomodlić się, szukać dla siebie umocnienia na drodze ziemskiego pielgrzymowania. Ci, którzy nie mogą uczynić tego osobiście, powierzają swoje intencje innym. Jan Paweł II wydaje się być bardzo zapracowany w niebie, stale podaje nam swą pomocną dłoń. Patrząc na życie i posługę Jana Pawła II i na to, jak przeżywał swoją relację z Bogiem, umacniamy się jego głęboką wiarą. Ta „niesłabnącą woń świętości” wciąż rozchodzi się po świecie, zgodnie ze stwierdzeniem, że to przykład rodzi świętych. Będąc już w domu Ojca, Jan Paweł II nie przestaje nas uczyć i wychowywać, jak być dobrym człowiekiem i dobrym chrześcijaninem. 

Przykład Jana Pawła II ukazuje nam – wierzącym, drogę zjednoczenia z Bogiem, jako niezbędny warunek dążenia do świętości. Świętość nie przekracza naszych możliwości i nie jest poza naszym zasięgiem. Nie jest abstrakcją, ale jest czymś atrakcyjnym. Jest przeznaczona dla wszystkich i można ją realizować już w tym życiu, w każdym stanie. Świętość to najbardziej błogosławiony sposób istnienia na ziemi. Dorastanie do świętości to najwspanialsza przygoda, jaką człowiek może przeżyć w doczesności. Wpatrzeni w przykład Jana Pawła II nie bójmy się przyjąć Chrystusa do siebie. Uczyńmy wszystko, aby jego bogate nauczanie i cenne świadectwo życia pozostały dla nas jasnym i czytelnym znakiem wskazującym szlak wędrówki do domu Ojca(2). 

Umieranie Jana Pawła II na oczach świata stanowiło jego ostatnie, jakże wymowne przesłanie. Nazwano je słusznie „encykliką śmierci, cierpienia, miłosierdzia”. Kiedy Papież opuścił klinikę, stracił głos. Nie przestał jednak nauczać i oddziaływać na innych swoim przykładem. Milczenie cierpienia, umierania z modlitwą, z wielkim spokojem, godnością, wiarą, stanowiło największą, ostatnią lekcję, jaką nam zostawił Jan Paweł II. To świadectwo dane w obliczu śmierci okazało się najwymowniejszym. Oto wzruszająca relacja osobistego lekarza Ojca Świętego, Renato Buzzonettiego, zmarłego w styczniu 2017 roku w wieku 92 lat: Gasł powoli, w bólu i cierpieniu, które znosił z wielką godnością. Momentami, kiedy coraz bardziej pogrążał się w swoim łożu boleści, przypominał mi obraz Chrystusa na krzyżu. […] Ale znosił to z pogodą – powiedziałbym nawet – z ojcowską łagodnością, zawsze wdzięczny tym wszystkim, których widział przy swoim łóżku. Tak, w jego cierpieniu widziałem obraz Chrystusa na krzyżu. Ale z całym należnym szacunkiem, Chrystus z krzyża mógł rozmawiać ze swoimi prześladowcami, z Apostołem Janem, ze swą Matką […] Ojciec Święty nie mógł wymówić żadnych słów przed śmiercią. W ostatnich dniach nie mógł mówić, był skazany ma milczenie. Ale i tak można go było zrozumieć. […] Mówił wzrokiem, łagodnością swoich oczu, stawiając w środku światowej uwagi swoje fizyczne cierpienie. I został zrozumiany. […] Dał wspaniały przykład tego, jak Karol Wojtyła, człowiek, papież, w momencie śmierci całkowicie oddaje się Panu, wsparty niezachwianą wiarą, której nie może zagrozić najbardziej rozdzierające cierpienie. Jakaż to wielka lekcja życia! Jakiż Papież!(3)

Śmierć Jana Pawła II była świadectwem przemawiającym do wszystkich. Świadectwem wiary w zmartwychwstanie, w życie wieczne, w obecność Boga. Jego śmierć zmobilizowała miliony ludzi do głębokiej refleksji, do postawienia sobie pytania o to, co jest najważniejsze w życiu. W roku 2005 Jan Paweł II nie odprawił już drogi krzyżowej w Koloseum, w tym bowiem roku osobiście wszedł na tę drogę. I tu okazała się najwyraźniejsza zbieżność słowa, które głosił i czynu, którym było cierpienie, umieranie w jedności z Chrystusem. Przed swoim odejściem do domu Ojca dał nam wszystkim czas, byśmy się zatrzymali i posłuchali jego ostatniej katechezy; byśmy dostrzegli i zapamiętali ostatnią jego encyklikę o śmierci, cierpieniu i odkupieniu. Uczył nas postawy czuwania, gotowości na spotkanie z Panem, docenienia czasu nam jeszcze danego i zadanego zarazem.

Beatyfikacja Jana Pawła II w roku 2011, a po czterech latach jego kanonizacja, przeszły do historii. Oba wydarzenia były wielkim świętem przede wszystkim dla Polaków, którzy dominowali na Placu św. Piotra i wszystkich arteriach prowadzących na via della Conciliazione. Ogromna euforia zapanowała na Placu św. Piotra po odsłonięciu portretu Jana Pawła II umieszczonego na frontonie Bazyliki św. Piotra. Wierni długo bili brawo. Wzruszenie było wyraźnie obecne na twarzach uczestników uroczystości. Podczas beatyfikacji Benedykt XVI zaznaczył, że już w dniu pogrzebu Jana Pawła II czuliśmy rozchodzącą się w powietrzu woń jego świętości, a Lud Boży na różne sposoby okazywał swoją cześć dla niego. Nawiązując do słów Jezusa: Błogosławieni, którzy nie widzieli, a uwierzyli (J 20,29), Benedykt XVI wyjaśnił, że Jan Paweł II jest błogosławiony ze względu na swą wiarę, mocną i wielkoduszną, wiarę apostolską. Powtórzył to dobitnie, mówiąc po polsku: Swoim świadectwem wiary, miłości i odwagi apostolskiej, pełnym ludzkiej wrażliwości, ten znakomity Syn narodu polskiego pomógł chrześcijanom na całym świecie, by nie lękali się być chrześcijanami, należeć do Kościoła, głosić Ewangelię. Jednym słowem: pomógł nam nie lękać się prawdy, gdyż prawda jest gwarancją wolności(4).

Dzisiaj przychodzi nam zdawać egzamin z wierności nauczaniu Jana Pawła II. Jego sposób objawiania się na zewnątrz, poprzez słowa i czyny, niósł w sobie siłę przekonywania, czyli pociągania innych do naśladowania. Wciąż musimy się starać, abyśmy umieli podjąć jego wskazania i wdrażać je w życie. Portret Jana Pawła II w naszych domach, w naszych świątyniach, w ludzkiej pamięci i sercach, niech nam stale przypomina co może jeden człowiek i jak działa świętość. Musimy mieć świadomość, że dar wyniesienia na ołtarze jego osoby jest dla nas zadaniem. Po pierwsze, nie może zabraknąć pogłębionej refleksji nad nauczaniem Jana Pawła II, po drugie, musimy chcieć przełożyć ten wielki pontyfikat na świadectwo życia chrześcijańskiego, przechodząc z wiary deklarowanej do wiary realizowanej, dążąc wytrwale do świętości. Poprzez liczne beatyfikacje i kanonizacje polski papież chciał przedstawić świętego jako osobę z krwi i kości oraz ukazać, że świętość zmienia świat. Zanotowałem sobie kiedyś dokładnie słowa jednego z zakonników: Świętość w ujęciu Jana Pawła II nie polegała na tym, by zawsze mieć czyste ręce, ale żeby umieć i chcieć te ręce myć, a zatem by nieustannie powracać do źródła łaski Bożej, którym są sakramenty święte. Każdy z nas jest wezwany, aby przyjąć Boga do swego życia, z nowym zapałem iść za Chrystusem i głosić Ewangelię.

Na przestrzeni prawie 27 lat pontyfikatu Jan Paweł II budził i wciąż budzi ludzkie sumienia. Tak jak podczas inauguracji pontyfikatu zwrócił się do całego Kościoła, do wszystkich ludzi dobrej woli, tak i dzisiaj nie przestaje nas wzywać: Nie lękajcie się przyjąć Chrystusa do siebie! Choć ten jeden z najwspanialszych pontyfikatów w historii już przeminął, starajmy się być na „ramionach olbrzymów”, jakimi byli Jan Paweł II i jemu podobni, siebie samych zaliczając do karłów. Tak na ten temat pisał jeden ze średniowiecznych uczonych Bernard z Chartres: Jesteśmy karłami, którzy się wspięli na ramiona olbrzymów. W ten sposób widzimy więcej i dalej niż oni, ale nie dlatego, ażeby wzrok nasz był bystrzejszy lub wzrost słuszniejszy, ale dlatego, że to oni dźwigają nas w górę i podnoszą o całą swoją gigantyczną wysokość(5). Tego typu wzorce osobowe pomagają nam wznosić się na wyżyny człowieczeństwa – w dążeniu do dojrzałej integralnej osobowości i pragnieniu świętości. 

Ksiądz Proboszcz

(z mojej książki „Wychowanie jako sztuka”)


przypisy:

  1. Jan Paweł II, Homilia podczas  kanonizacji bł. Kingi w Starym Sączu, 16.06.1999, w: Pielgrzymki do Ojczyzny. Przemówienia, homilie, Kraków 1999, s. 1169.
  2. Benedykt XVI, Fragment telewizyjnego przesłania do Polaków, „L’Osservatore Romano” (wyd. polskie)  6/2011, s. 5.
  3. Cierpiał niczym Chrystus, „Przyjaciółka” 12/2005, s. 11.
  4. Benedykt XVI, Homilia podczas Mszy św. beatyfikacynej, „L’Osservatore Romano” (wyd. polskie)  6/2011, s. 6-9.
  5. J. Le Goff, Inteligencja w wiekach średnich, Warszawa 1966, s. 25.

 


Święty Janie Pawle II,
który odznaczyłeś się
wielką miłością Boga i ludzi,
ufny w moc Twojego wstawiennictwa 
proszę Cię:
bądź przed tronem bogatego w miłość
i miłosierdzie Ojca Niebieskiego
moim orędownikiem w sprawie,
którą Ci przedkładam.

Uproś mi także dar umocnienia
mej wiary, nadziei i miłości,
abym za Twoim przykładem
codziennie wzrastał w świętości
i nie schodził z dróg, jakie ukazał nam 
nasz Pan, Zbawca i Nauczyciel,
Jezus Chrystus,
prawdziwy Bóg i Człowiek.
Amen.

 


  • -

PRZEZ MARYJĘ DO JEZUSA

 

Matko i Pani nasza Zabierzowska.

Już od wielu lat przychodzą ludzie przed Twoje Oblicze.

Przychodzą z bólem swego serca, a odchodzą pocieszeni.

Dzisiaj i my przychodzimy przed Twoje Święte Oblicze

ze swymi troskami i bólami.

Przychodzimy pełni nadziei, że Ty, Matko i Pani nasza,

zaradzisz wszystkim naszym problemom.

Prosimy Cię, Maryjo,

o mocną wiarę, nadzieję i miłość.

Miej w swojej opiece nasze rodziny, parafię i cały Kosciół.

Maryjo, wyrwij z naszych serc wątpliwości i nienawiść, a wlej pokój i miłość.

Matko i Pani nasza,

Ty wiesz czego nam najbardziej potrzeba,

dlatego właśnie Ty miej nas w swojej opiece tu na ziemi,

a po śmierci zaprowadź nasze dusze

do Królestwa Twego Syna Jezusa Chrystusa.

Amen.


WYSZUKIWANIE

WPISY WEDŁUG DATY

Marzec 2020
P W Ś C P S N
« Lut    
 1
2345678
9101112131415
16171819202122
23242526272829
3031  

LITURGIA SŁOWA NA DZIŚ

KONTAKT

Parafia Opieki Najświętszej Maryi Panny 32-007 Zabierzów Bocheński 107

+48 12 281 67 40

kontakt@parafiazabierzow.pl

http://parafiazabierzow.pl/

Odsłony 12 930

Dni w zakresie 30

Średnia dzienna liczba odsłon 431

From Any SERP 23

Unikalne IP 2 001

Ostatnie 30 minut 9

Dzisiaj 322

Wczoraj 1 224